აცკური

აწყურის ებრაელ ვაჭრებს ვახუშტი ბატონიშვილი იხსენიებს. გადმოცემით, თავდაპირველად აქ ხუთი ებრაული კომლი ცხოვრობდა; სხვა დასახლებებიდან გადმოსახლების შედეგად მათი რაოდენობა 120 კომლამდე გაიზარდა. XIX საუკუნის 1860-იან წლებში ებრაელთა უბანი დასახლების ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობდა; მოსახლეობა ძირითადად ხელოსნობითა და წვრილი ვაჭრობით ირჩენდა თავს.

1843 წელს შემოღებულმა სულადობრივმა გადასახადმა უმიწო და ღარიბი თემი მძიმე მდგომარეობაში ჩააყენა. 1845 წელს სულიერმა წინამძღოლმა იოსებ კოკოშვილმა კავკასიის მეფისნაცვალს გადასახადის შემცირება ან ახალციხეში გადასახლების ნებართვა სთხოვა; კამერალური აღწერით აწყურში 27 ებრაული ოჯახი აღირიცხა. 1860-იან წლებში დაახლოებით 20 კომლი რჩებოდა; მოსახლეობა თანდათან იმერეთსა და ახალციხეში გადადიოდა.