ხონი

წიგნი ხონის ცალკეულ ებრაულ თემს პირდაპირ არ აღწერს, მაგრამ ხონი XIX საუკუნის პირველ ნახევარში იმერეთის მნიშვნელოვანი საბაზრო პუნქტი იყო: 1808 წლის აღწერით, აქ იყიდებოდა ადგილობრივი სუქნის ქუდები, ბამბა, კანაფი, ყირიმის მარილი, იმერული ცხენები, ცხვარი, ჭურჭელი და სპილენძის ქვაბები.

XIX საუკუნის 30–40-იანი წლების მონაცემებით, ხონის საქონლის ბრუნვა 100 ათას მანეთს შეადგენდა — იგივე, რაც ტელავის, და მეტს, ვიდრე ონის (80 ათასი), კულაშის (70 ათასი) და საჩხერის (50 ათასი).